Terugblik van Hasi op Lokeren

Besnik Hasi verhuisde in 2006 naar Lokeren. De verdedigende middenvelder geraakte bij Sporting op een zijspoor. Wie hem nu bij Cercle Brugge ziet spelen, begrijpt dat niet. In een interview met Voetbalmagazine legt Hasi uit wat er bij Lokeren met hem gebeurde.
“Ach, er waren verscheidene redenen voor mijn slechte periode op Daknam. Zelf had ik er ook schuld aan”, begint hij zijn uitleg in het weekblad. “Er zat veel kwaliteit in Lokeren, maar we misten scorende spitsen. Vanuit een goede organisatie namen we een sterke start. We bleven de eerste vijf wedstrijden ongeslagen, klopten zelfs Standard, maar toen zijn ze beter voetbal beginnen te vragen. We verloren in Anderlecht en thuis tegen Bergen en gaandeweg ebde het vertrouwen weg.”
"En er waren blijkbaar spelers die móésten spelen. Ariël Jacobs zei mij twee weken voor zijn ontslag: 'Ik weet niet wat ze hier tegen jou hebben, maar vanaf de eerste minuut waren ze niet voor jou.' Hetzelfde hoorde ik van Rudi Cossey en daarna ook van Muslin. Ik voelde het, maar ik bleef werken. Je blijft beschikbaar, maar raakt moegestreden. Uiteindelijk berust je.”
"Voor de voorlaatste match op Zulte Waregem waren er een paar onbeschikbaar en wou Muslin dat ik speelde. Maar de nacht voordien lag ik met een bacteriële infectie in de keel en 41 graden koorts tot vijf uur ‘s ochtends in het ziekenhuis van Jette. Ik zei tegen de dokter, een vrouw: 'Ik heb match.’ Ze zei: ‘Ben je gek, ik schrijf een brief voor de club.' Ik speelde 75 minuten, daarna was ik plat. Het werd 1-1, voldoende voor het behoud. Killian Overmeire scoorde. Hij en ik, dat ging perfect op het middenveld, maar... de mensen wilden er mij niet. De voorzitter zei soms: 'Kristinsson oud en jij oud, samen in de ploeg gaat niet.' En Kristinsson was een god in Lokeren. Ik was er een vreemde eend in de bijt."
Was het probleem niet dat je buiten de Servisch-Kroatische kliek van 'huismakelaar' Dejan Veljkovic stond en dat op jouw positie Ivan Vukomanovic moest spelen?
Besnik Hasi: "Ik denk niet dat Dejan erachter zat. Ik kende hem en ik heb nog sleeds een goede relatie met hem."
Je noemt sportief manager Willy Verhoost niet.
“Ik had heel weinig contact met hem, zo weinig mogelijk eigenlijk. Het hoofdprobleem van Lokeren is dat de voorzitter zich moet omringen met mensen die het goed menen met de club. Bekijk de organisatie, er is niet eens een scouting-apparaat. Er is alleen die ene man die zegt: ‘Ik heb hier weer een superspeler ontdekt, de rest mag vertrekken.' Verder wil ik er niet op ingaan."
Bij Lokeren nooit gedacht: dit is het einde?
"Jazeker. Ik had nog een jaarcontract, maar had al uitgemaakt dat ik niet zou blijven. Ook al had ik geen plan, ik hield er rekening mee dat mijn carrière voorbij kon zijn. Via Jan Van Steenberghe probeerde ik bij Dender te raken, omdat ik gelezen had dat ze daar een ervaren verdedigende middenvelder zochten, maar ze bleken niet in mij geïnteresseerd. Ze dachten dat ik versleten was.”
"Uiteindelijk liep Dejan (Veljkovic, nvdr) toevallig Glen (De Boeck} tegen het lijf op een wedstrijd van Lierse en vernam hij zo dat Glen voor Cercle nog een verdedigende middenvelder nodig had. 'Waarom neem je jouw maatje niet,' zei Dejan, 'hij is vrij.' Glen belde mij. Maar alvorens mijn kant van het verhaal te vertellen, vroeg ik hem eerst mijn trainers te contacteren. Zowel Ariël Jacobs als Rudi Cossey zegde hem dat de reden waarom ik bij Lokeren weinig speelde van extrasportieve aard was. 'Ik wil de Hasi van Anderlecht', zei Glen. Ik zei: 'Oké, als je mij tijd en vertrouwen geeft.' Met Cercle was ik snel rond. Geld was niet het allerbelangrijkste, het allerbelangrijkste was dat ik niet wou stoppen in mineur. Ik vroeg alleen respect. (Bron Sport Voetbalmagazine)