“Leekens heeft een klein hartje”

Georges Leekens kent Le Canonnier goed, hij was al tweemaal trainer van de Hurlus. Wanneer hij er zaterdag met Lokeren op bezoek komt, kan hij er nog heel wat bekende gezichten begroeten.
Geert Broeckaert had Leekens als trainer bij Cercle en Moeskroen en werd er assistent van Mac the Knife. Claude Verspaille speelde zelfs al drie keer onder Leekens: bij KV Kortrijk, Club Brugge en Moeskroen.
“Het feit dat ik nu trainer ben, heb ik aan Leekens te danken”, vertelt Geert Broeckaert, nu T2 van Enzo Scifo. “Toen ik twaalf jaar geleden wegens een zware enkelblessure een punt achter mijn spelerscarrière moest plaatsen, stelde Leekens me voor om tot de technische staf toe te treden.”
“Ik mocht me meteen over de Moeskroense beloften ontfermen en de kar was vertrokken. Veel contact heb ik niet meer met Georges, maar hij vergeet zijn oude vrienden zeker niet want een tweetal keer per jaar belt hij op. Of hij informeert over een bepaalde speler. Als we, zoals ter gelegenheid van de wedstrijden, mekaar zien, dan verlopen de gesprekken altijd heel hartelijk. Het verbaast me niet dat Lokeren een goed seizoen draait”, aldus Broeckaert nog. “Maar ook het parcours van Moeskroen mag best gezien worden. Het stoort me wel een beetje dat we zo weinig in de schijnwerpers staan. Iedereen had voorspeld dat we een kandidaat-zakker waren, maar we draaien toch mee in de subtop.”
Ook Claude Verspaille heeft een speciale band met Leekens.
“Als trainer heb ik hem bij KV Kortrijk leren kennen”, vertelt Verspaille. “Toen hij naar Club Brugge verkaste, trokken Staelens, Booy en ik mee in zijn zog. Nadat ik Club voor Moeskroen geruild had, kwam ik hem toch wel voor de derde keer als coach tegen. Ik bewaar niets dan goede herinneringen aan hem. Opvallend is dat hij steeds op dezelfde manier te werk gaat. Hij bouwt eerst een stevige defensie en vanuit die verdedigende zekerheid bouwt hij zijn ploeg uit. Vorig seizoen is hij zo bij Lokeren begonnen en je ziet nu dat het team zijn draai gevonden heeft. Leekens voelt echter goed aan wanneer hij het plafond met een club bereikt heeft en dan is hij weg. Georges is erg gevoelige man met een klein hartje. Toen hij in de Moeskroense kleedkamer kwam zeggen dat hij trainer van de Rode Duivels werd, heb ik hem voor het eerst zien wenen. Zijn echtgenote had een beroerte gehad en was er erg aan toe. Op dat moment werden zijn emoties hem de baas en iedereen besefte hoezeer hij te lijden had.” (Bron: HLN)

Aangepast zoeken