“Vergeet wat je in Israël leerde”

Onze centrale verdediger Avi Strul hield aan de interland tussen Israël en Zwitserland een blessure aan de voet over. Toen hij terug in Lokeren was trachtte hij Georges Leekens te overtuigen hem enkele dagen rust te gunnen. De trainer voldeed met enige tegenzin aan de wens.
Toen Strul twee weken later in het vooruitzicht van de uitmatch in Roeselare bleef klagen besloot Leekens hem een lesje te leren. Strul werd op het matje geroepen en kreeg er een berisping. “Je traint niet hard genoeg”, zei de coach. “Er zijn invallers die klaar staan en ik zal er niet lang over moeten denken om jou aan de kant te laten als je niet beter je best doet.” Het gesprek deed Strul de ogen openen: hij realiseerde zich dat hij nu voor een Europese club speelde.
In een telefoongesprek met het Israëlische ‘Haaretz’ zei Leekens dat het nodig was om er Strul aan te herinneren dat hij niet meer in Israël aan de slag was. “Strul is een goed voetballer maar hij speelt veel liever wedstrijden dan dat hij traint. Hij had bepaalde gewoontes die in Israël misschien normaal zijn maar hier werkt men anders.”
Strul verstond dat onder Leekens minder tijd mocht genomen worden om een blessure te helen. “In Israël kon ik enkele dagen rusten als ik geblesseerd was. Hier moet een geblesseerde speler zelfs s’ochtends een uur vroeger op de club zijn en hard werken tijdens de hersteloefeningen.
Leekens is misschien hard tegenover de gewoontes van Strul maar weet hem wel naar waarde te schatten. De Israeli speelde tot zijn blessure iedere wedstrijd en nam zijn plaats terug in afgelopen zaterdag in de met 2-3 gewonnen match tegen Anderlecht.
Ook bij de Lokerse fans won hij snel een plaats in hun hart na het doelpunt dat hij scoorde vanop het middenveld tegen Tubeke. Roger Lambrecht vergeleek Strul dan weer met de andere Israëlische voetballers. “Zijn zwakheid is zijn gebrek aan atletisme. Tegen Anderlecht, kon je zien dat hij zijn mannetje kan staan tegen sterke tegenstanders. Als hij meer werkt aan zijn atletisch vermogen kan hij van nog meer waarde worden en het nog ver schoppen”, aldus de Lokerse voorzitter.
Lokeren is een rustig stadje, of zoals Stuls landgenoot en ploegmaat Omer Golan het omschrijft: “ Een vervelende plaats waar weinig te beleven valt”. Strul ging met zijn vriendin Noa Sharir in een grotere stad wonen. Zij keerde nu terug naar Israël om haar studies af te maken. Avi doodt nu vooral de tijd achter zijn computer chattend met de vrienden uit het vaderland of met bezoekjes aan Golan en zijn vrouw.
“Wij vormen een kleine commune”, zegt Golan hierover. “Soms gaan we eens een koffie drinken maar meestal zitten we bij mij thuis. We doen soms wel eens iets met enkele andere buitenlandse spelers van Lokeren maar meestal zijn we toch met ons tweetjes.”
De 27-jarige Strul verliet op een, voor een voetballer, relatief oude leeftijd zijn land. Van deze beslissing heeft hij alvast geen spijt. Toch zou hij jongere spelers aanraden om het vroeger te proberen, niet vanwege het salaris maar vooral om ervaring op te doen.
“Veel landgenoten vragen me of ik niet wil terugkeren naar Maccabi Tel Aviv omdat hun verdediging versterking nodig heft maar daar denk ik in de verste verte niet aan. In de nabije toekomst wil ik hier maximaal presteren en zoveel mogelijk trachten te verbeteren”, besluit Avi Strul het gesprek met Haaretz.
De originele engelstalige versie vind je HIER .

Aangepast zoeken